Mozaika w łazience - zastosowanie, rodzaje, montaż

data aktualizacji: -

Mozaika to dekoracja artystyczna w formie obrazu bądź ornamentu, wykonana z niewielkich, różnokolorowych elementów. Mogą to być dopasowane kształtem kamienie, fragmenty szkła lub ceramiki. Mozaika jest popularnym trendem, jeżeli chodzi o aranżację łazienki. Jest niezwykle dekoracyjna i daje nieograniczone możliwości kompozycyjne. Może stanowić kameralny akcent np. dekor, jak i monumentalną, artystyczną dekorację, przedstawiającą motywy roślinne, figury, czy całe sceny.

Płytki mozaikowe to małe, kolorowe kwadraciki o boku od 1 cm do 3 cm, połączone ze sobą siatką plastikową lub specjalnym papierem. Sprzedawane są w „plastrach” o różnych wymiarach. Płytki mogą przyjmować również kształt prostokątów, kółek, pierścieni, trójkątów i innych wielokątów. Kwadratowe kostki, powstają z cięcia dużych płytek. W przypadku płytek o innych kształtach, każdy kawałek formuje się i wypala osobno.

Zastosowanie

Mozaiki w łazience można stosować na ścianach, podłogach lub pokrywając nią fragmenty brodzików, basenów, blatów umywalkowych, zabudowy systemów podtynkowych, wypukłe powierzchnie obudowy wanny czy ramy luster. Są idealne jako listwy ozdobne, dekoracje i uzupełnienia. Mozaika doskonale sprawdzi się w miejscach łączenia ze ścianą, sufitem i elementami, które stykają się ze ścianą, na nieregularnych powierzchniach - łukach, kolumnach i wybrzuszeniach a także w miejscach narażonych na wilgoć - nad wanną lub umywalką.

Rodzaje mozaiki

ceramiczne (z masy gresowej: odporne na ścieranie, cykle zamarzania i rozmarzania, nadają się także na zewnątrz; z masy zwykłej poszkliwionej: mocno nasiąkliwe, nadają się tylko do wnętrza, a także na podłogi znajdujące się wewnątrz)
z kamienia naturalnego (marmuru, trawertynu, kwarcu, łupków, otoczaków. Kamienie są cięte, obrabiane oraz polerowane, zastosowanie: ściany i podłogi, nawet intensywnie używane. Z takiej mozaiki można wykonać także niewielkie wzory, np. rozety wbudowane w inny materiał wykończeniowy)
szklane (błyszczące, matowe, przezroczyste, z domieszkami metali szlachetnych, z brokatem, ze szkła witrażowego, cecha: brak nasiąkliwości)
metalowe (z aluminium, miedzi, brązu; są to metalowe blaszki naklejone na mozaikę ceramiczną)
drewniane (zastosowanie podłogi i ściany, wytwarzane z dębu, jesionu, merbau i wenge. Podstawowym atutem tych rodzajów drewna jest twardość i odporność na ścieranie. Nie zaleca się instalowania takiej mozaiki w miejscach szczególnie narażonych na zawilgocenie lub duże zmiany wilgotności powietrza, takich jak sauny czy brodziki)
z macicy perłowej (wycinana z muszli perłowca. Może być stosowana na ściany, posadzki, jako ozdobna wstawka w meblach czy oprawach luster)
z kamieni półszlachetnych (obrazy z kamieni wykonywane są ręcznie. Główną cechą takiej mozaiki jest jej niepowtarzalność, nie ma możliwości stworzenia dwóch jednakowych)

Montaż mozaiki

Mozaikę układa się tak jak glazurę. Praca wymaga jednak szczególnej staranności. Najważniejsze jest przygotowanie powierzchni pod mozaikę, która powinna być gładka i równa. Na początku mozaikę należy oczyścić z pyłu i kurzu. Podczas kładzenia mozaiki temperatura powietrza powinna być dodatnia (od +5 do +30 stopni Celsjusza). Mozaikę kładzie się na cienką warstwę kleju, rozprowadzaną grzebieniem o grubości zębów max 3,0 mm. Klej musi być odpowiedniej konsystencji (nie gęsty i nie rzadki). Powierzchnia rozprowadzanego kleju pod mozaikę nie powinna być większa niż pod 9 plastrów, aby zapobiec jego schnięciu. Plastry mozaiki należy przyduszać gumową packą tak, aby dokładnie i równo doszły do kleju. Następnie usuwa się zbędny klej pomiędzy kostkami, przygotowując powierzchnię do fugowania. Fugę rozprowadza się za pomocą gumowej szpachelki na powierzchni nie większej jak 2 m2. Po lekkim wyschnięciu fugi, usuwa się na sucho zbędne resztki a po jej związaniu myje się powierzchnię wodą, aż do usunięcia wszystkich pozostałości.