Kanalizacja niskoszumowa

Niewątpliwie hałas jest szkodliwy dla organizmu, jest też uciążliwy i dokuczliwy. Aby mu zapobiegać, już na etapie wyboru projektu warto zadbać o technologie, które przyczyniają się do ponadprzeciętnej redukcji hałasu. Taki komfort daje kanalizacja niskoszumowa.

Komfort akustyczny w naszym codziennym życiu to cecha, na którą obecnie zwracamy szczególną uwagę. Nasze samopoczucie zarówno w trakcie codziennej aktywności, jak i nocnego odpoczynku, w dużej mierze zależy od poziomu otaczającego nas hałasu. Niski poziom dźwięków w pomieszczeniach mieszkalnych, a zwłaszcza w pokojach hotelowych i pomieszczeniach szpitalnych  jest obecnie podstawowym wymogiem przy projektowaniu budynków. Poziom hałasu emitowany przez instalacje, w tym kanalizacyjne, może być wysoki i przeszkadzać w codziennym życiu, w pracy i odpoczynku mieszkańców.

Hałas w instalacjach kanalizacyjnych

Zanim hałas powstanie w instalacjach kanalizacyjnych, pierwotnie pojawia się on w instalacjach wodociągowych. Dźwięki te powstają przede wszystkim w miejscach zwężenia średnicy instalacji, zmiany kierunku i prędkości przepływu. Wywołuje je też kawitacja w punktach zwężenia instalacji oraz praca mechanizmów napełniania i zwalniania w spłuczkach i rezerwuarach. Następnie woda wraz z zanieczyszczeniami trafia do instalacji kanalizacyjnej, z której wydobywają się hałasy, i przenoszone są one przez powietrze i ściany oraz stropy, a także poprzez same instalacje w budynku.

fot. Marley - kanalizacja niskoszumowa

W instalacjach kanalizacyjnych występują dwa rodzaje hałasu:

Powietrzny

Głównym źródłem pierwszego typu (dźwięki rozchodzące się w powietrzu) jest rura spustowa, w szczególności zaś miejsce przejścia odcinków pionowych w poziome. Hałas powietrzny jest tłumiony przez przegrody (ściany, obudowy szachtów instalacyjnych).

Materiałowy

To dźwięki rozchodzące się w ciałach stałych - ewentualne drgania rurociągu, które są przenoszone przez elementy montażowe (np. obejmy) na konstrukcję ścian i stropów a w konsekwencji do wszystkich sąsiednich pomieszczeń. Skuteczna ochrona przed hałasem kanalizacji uzależniona jest więc od jednoczesnego redukowania obu opisanych rodzajów hałasu. Hałas materiałowy można wytłumić, izolując rurociągi od konstrukcji budynku.

Poziom hałasu w instalacjach zależy głównie od właściwości przewodów i ich możliwości tłumienia dźwięków. Wpływ na niego mają też zastosowane mocowania instalacji do ścian oraz konstrukcja budynku. Duże znaczenie ma również projekt i jakość wykonania instalacji i liczby poziomów instalacyjnych. Drgania przewodów można natomiast ograniczyć poprzez zwiększanie ich masy, jednak jest to drogie. Można też stosować dźwiękochłonne przegrody w szachtach i ścianach oraz oddzielać przewody od przegród wykładzinami dźwiękochłonnymi. Wymaga to jednak wysokich nakładów finansowych i zwalczane są skutki, a nie przyczyny zjawiska.

fot. Wavin - elementy instalacji niskoszumowej

Aby skutecznie uniknąć przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu pochodzącego z pracy instalacji kanalizacyjnej, należy wybrać system rur o dobrych właściwościach dźwiękochłonnych i opracować odpowiedni projekt oraz prawidłowo zamontować instalację, używając do tego odpowiednich elementów. Na rynku oferowanych jest kilka systemów do budowy niskoszumowych instalacji kanalizacyjnych w budynkach o podwyższonych wymaganiach akustycznych. Są to systemy do instalacji kanalizacji sanitarnej i deszczowej. Zastosowanie kanalizacji niskoszumowej umożliwia zredukowanie hałasu – nawet czterokrotnie w stosunku do tradycyjnych przewodów żeliwnych lub z PVC. Poszczególne rozwiązania gwarantują poziomy hałasu nieprzekraczające 30 dB, a opracowany specjalnie dla kanalizacji niskoszumowej system przewodów wielowarstwowych redukuje hałas do poziomu nie większego niż 20 dB.

Dostępne na rynku systemy kanalizacji niskoszumowej składają się z kompletnych zestawów rur i kształtek, a także mocowań, niekiedy także taśm i mat izolacyjnych i tłumiących. Systemy kanalizacji niskoszumowej zawierają specjalnie opracowane mocowania wytłumiające dźwięki. O jakości instalacji niskoszumowej decyduje w istotnym stopniu rodzaj połączeń stosowanych pomiędzy poszczególnymi elementami rurociągów. Przewody i kształtki systemów kanalizacji niskoszumowej wykonuje się z tworzyw sztucznych, głównie na bazie polipropylenu i polichlorku winylu. Przewody wykonane z polipropylenu dobrze izolują dźwięki powstające wewnątrz instalacji podczas przepływania ścieków i nie wpadają w duże drgania mogące wywołać hałas konstrukcyjny. Z myślą o kanalizacji niskoszumowej opracowano rurę i kształtki o trójwarstwowej budowie. Hałas powstający wewnątrz rury o takiej budowie ma do pokonania trzy warstwy o różnej gęstości i grubości, co powoduje tłumienie drgań i fali dźwiękowej. Dla tego systemu specjalnie oferowane są specjalne obejmy z wkładkami o trzech punktowych powierzchniach kontaktu, a nie z całym obwodem rury. Ten asymetryczny podział obejmy ma za zadanie dalsze tłumienie hałasu.

Wszystkie dostępne na rynku systemy składają się z kompletnych zestawów rur i kształtek, co pozwala na szerokie ich wykorzystywanie zarówno przy umywalkach i wannach, jak również miskach ustępowych. Ważną cechą opisywanych systemów jest ich kompatybilność z tradycyjnymi systemami wykonanymi z polipropylenu i polichlorku winylu, a często także z instalacjami żeliwnymi. Ta właściwość pozwala na łączenie różnych typów rur i kształtek w ramach jednej sieci kanalizacyjnej i uzupełnianie stosowanych elementów niskoszumowych "klasycznymi" wykonanymi, np. z PCW. Dzięki temu można zminimalizować koszty instalacji bez pogorszenia akustycznych właściwości systemu.

Kanalizacja niskoszumowa mimo wysokiej ceny jest niezbędnym rozwiązaniem dla osób budujących dom w lekkich technologiach ,a jednocześnie pragnących ciszy i spokoju. Użycie tych systemów należy zaplanować już na etapie projektowania budynku, bo gdy rury zaczną hałasować, będzie już za późno.